- Quo Primum (1570);
- Veterum Sapientia (1962);
- Sacrosanctum Concilium (1963);
- Quattuor Abhinc Annos (1984);
- Ecclesia Dei Adflicta (1988);
- Latina Lingua (2012).
For the promotion and dissemination of the Extraordinary Form of the Mass in the Archdiocese of Malta and the Diocese of Gozo, as endorsed by the motu proprio Summorum Pontificum promulgated by Pope Benedict XVI (2007) and in the Instruction Universae Ecclesiae (2011). We adhere to the traditional Catholic motto: We are what you once were. We believe what you once believed. We worship as you once worshipped. If you were right then, we are right now. If we are wrong now, you were wrong then.
Tuesday, December 11, 2012
New pages on this Blog
Monday, November 28, 2011
Wara ż-żewġ Pastorali għall-Avvent...
- Pro Tridentina (Malta) dejjem uriet - u se tibqa' turi - ubbidjenza lejn il-Papa u lejn l-Arċisqof.
- għadd ta' saċerdoti użaw il-media sabiex jattakkaw lil min għandu għal qalbu dan ir-Rit, inkluż attakki fuq saċerdoti ħuthom. U li f'ċerti każi dawn ta' l-aħħar qed jiġu mwarrba u redikolati.
- Pro Tridentina (Malta) tat stampa veritiera lis-Santa Sede dwar is-sitwazzjoni f'Malta, minkejja li kien hemm min kien se jikteb lill-Papa Benedittu XVI li f'Malta m'hawn ħadd li jrid il-Quddiesa bil-Latin.
- Pro Tridentina (Malta) kienet - u għadha - disponibbli li tassisti lill-Knisja sabiex dan ir-Rit jingħata l-post li jixraqlu, dejjem f'konformita' max-xewqa ta' Papa Benedittu XVI kif imniżżla f'Summorum Pontificum u Universae Ecclesiae.
MILL-ITTRA PASTORALI GĦALL-AVVENT – IL-KURAĠĠ LI NIĠĠEDDU
Xi drabi anke l-istess komunitajiet tal-Knisja bħal donnhom iħossuhom komdi jserrħu fuq dak li s-soltu jsir u jippreferu jkunu ripetittivi fil-messaġġ u fir-ritwal. Hemm min qed jagħlaq għajnejh għall-preżent, medhi bin-nostalġija tal-imgħoddi. F’ħafna każi għadna nitkellmu b’lingwaġġ u nużaw metodi tal-bieraħ, u dan minkejja li nafu li qed nirriskjaw bil-kbir, għax huma lingwaġġi u metodi li llum ma jinftehmux. Dan qed jissagrifika l-messaġġ tal-Vanġelu! Għaldaqstant, jekk ma noqogħdux attenti, anke fil-knisja nistgħu “nitqaddu”, il-liturġija ssir teatrin, il-knisja nirrenduha mużew tal-istorja!Il-Konċilju Vatikan II, li l-Knisja bdiet tiċċelebra ħamsin sena ilu, kien esperjenza qawwija tal-Ispirtu li fetħet orizzonti ġodda u kbar. Dakinhar l-Ispirtu s-Santu bejjet żerriegħa ġdida li, jekk inħalluha tnibbet u tikber, kapaċi tagħti wiċċ isbaħ lill-Knisja u lis-Soċjetà! Imma ġara li “xi żerrigħat waqgħu mal-mogħdija u ntrifsu, u l-għasafar tal-ajru naqqruhom kollha. Oħrajn waqgħu fuq il-blat, u nibtu u nixfu, għax tira ma kellhomx. Oħrajn waqgħu qalb ix-xewk, u x-xewk kiber magħhom u ħanaqhom. Oħrajn waqgħu f’art tajba, u nibtu u għamlu l-frott kull waħda mija” (Lq 8:5-8). Il-Konċilju kellu jkun qawwa kbira ta’ “aġġornament” tal-Knisja. Kif darba stqarr il-Papa tal-Konċilju, Pawlu VI, “il-Knisja kollha għandha tadatta ruħha għall-ħtiġijiet ġodda tad-dinja; fid-dawl tat-tagħlim tal-Konċilju, il-Knisja kollha hija impenjata għal dan it-tiġdid spiritwali u organizzattiv”.
Napprezzaw li frott ta’ dan il-Konċilju, fil-Knisja lokali saru diversi riformi, bħal, per eżempju, l-aġġornament fil-Liturġija u l-mod kif tiġi ċċelebrata bis-sehem aktar attiv tal-poplu, is-sehem tal-lajċi fil-qasam aktar wiesa’ tal-Katekeżi u tad-Djakonija, l-attenzjoni tal-Knisja lokali għall-ħtiġijiet tas-soċjetà, kif ukoll l-attenzjoni tagħha għal dawk l-aktar imbegħdin, l-insara mifrudin u saħansitra dawk li jħaddnu reliġjonijiet oħra jew li ma jħaddnu ebda twemmin. Imma billi xi żerriegħa waqgħet fuq il-blat u qalb ix-xewk, forsi din għadha ma tatx il-frott kollu mixtieq.
MILL-ITTRA PASTORALI TAL-AVVENT GĦAT-TFAL
Ħamsin sena ilu fil-Knisja kien hemm mument sabiħ meta il-Papa ta’ dak iż-żmien sejjaħ lill-Isqfijiet kollha tad-dinja biex jiltaqgħu flimkien fil-Vatikan ħalli bħala rgħajja jaraw kif l-insara tad-dinja kollha jistgħu jgħixu aħjar fuq it-tagħlim ta’ Ġesù. Dan kien mument qawwi tal-Ispirtu s-Santu tant li t-tagħlim li ħareġ dak iż-żmien għadu jgħodd sal-lum. Pereżempju fejn qabel il-quddiesa ma kien jifhimha ħadd għax kienet bil-Latin, illum issir bil-lingwa tal-post biex hekk kulħadd ikun jista’ jieħu sehem fil-quddiesa u jifhem dak li jkun qed isir u jingħad. Dak iż-żmien kienu biss is-saċerdoti li jgħallmu u jmexxu fil-knisja. Minn dak iż-żmien il-lajċi wkoll bdew jagħtu s-sehem tagħhom fil-ħidma tal-Knisja; pereżempju illum għandna rġiel u nisa jew żgħażagħ li jgħallmuna l-katekiżmu, li jqarbnu fil-Knisja u anke jmorru jqarbnu lill-morda fid-djar.*****************
Bħala President ta' Pro Tridentina (Malta) ma nistax ma nittamax li din il-Pastorali kienet sforz żelu żejjed għax il-Knisja se tiċċelebra għeluq il-50 sena tal-Konċilju Vatikan II. U nittama li bħalma l-Kurja diġa' fasslet serje ta' attivitajiet biex tfakkar dan l-avveniment, ma tħallix barra żewġ avvenimenti kbar oħra li l-2012 taħbat egħluq il-50 sena tagħhom:
- Il-Missal Ruman tal-Beatu Ġwanni XXIII (jiġifieri il-Missal tar-Rit Tridentin) u
- l-Kostituzzjoni Appostolika Veterum Sapientia dwar l-istudju tal-Latin, promulgata mill-istess Papa tal-Konċilju.
Wednesday, July 7, 2010
The Popes and Latin
that 'the love of that language would grow ever strong among candidates for the priesthood.' The Pope's message itself was written in Latin, and read by Cardinal Angelo Sodano, the Vatican Secretary of State. The conference to which the Pope addressed this message was commemorating the 40th anniversary of Veterum Sapientia, the apostolic constitution in which Pope John XXIII wrote of the importance of Latin as an important part of 'the patrimony of human civilization.' Pope John Paul underlined the same message, pointing out that the use of Latin 'is an indispensable condition for a proper relationship between modernity and antiquity, for dialogue among different cultures, and for reaffirming the identity of the Catholic priesthood.' (CWNews, 2002)
Pope Benedict XVI: In order to express more clearly the unity and universality of the Church, I wish to endorse the proposal made by the Synod of Bishops, in harmony with the directives of the Second Vatican Council, that, with the exception of the readings, the homily and the prayer of the faithful, it is fitting that such liturgies be celebrated in Latin. Similarly, the better-known prayers of the Church's tradition should be recited in Latin and, if possible, selections of Gregorian chant should be sung. Speaking more generally, I ask that future priests, from their time in the seminary, receive the preparation needed to understand and to celebrate Mass in Latin, and also to use Latin texts and execute Gregorian chant; nor should we forget that the faithful can be taught to recite the more common prayers in Latin, and also to sing parts of the liturgy to Gregorian chant. (Sacramentum Caritatis, 2007)Godwin Xuereb

